X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

کجایی سبزترین رزمنده دنیا؟

استاد شهیدم؛ جانباز شهید، عارف عظیم، دکتر محمود رفیعی، بازخواهی گشت در صبح ظهور میدانم. تا طلوع موعود... کجایی سبزترین رزمنده دنیا؟

92 شهید

سه‌شنبه 12 شهریور‌ماه سال 1392 05:45 ق.ظ نویسنده: همسنگر بسیجی نظرات: 15 نظر چاپ

لبیک یا رسول الله 

 

یاشهید  

 

 

راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم

 

 

زمین این سیاره گناه، تجربه 92 بار عاشقی را امروز بر زمین و آسمان تهران پس داد... 

 

 

میهمانمان نبودند آلاله ها.... که میزبانمان بودند 

 

پذیرایمان بودند با گرمی و ما دست خالی به بزم میهمانیشان رفتیم و البته شرمنده 

 

مسیر تشییع طولانی بود و هوا بسیار گرم  

 

تلافی ماه ها ورزش نکردن درآمد آنهم زیر ظل آفتاب  

 

چه دلنشین بود این نوا در خیابان بهشت: 

 

راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم  

 

شهدا ، چه کرد با من این نوا ....... 

 

راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم، خیلی بین الحرمین را دوست دارم، نوکری برا حسین را دوست دارم.

 

 راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم  

 

 شهر گناهان کبیره باز شهدایی شد .... 

 

و رسیدیم به معراج شهدا 

 

چه حالی بود....  

 

تابوتها تشییع شدند و بر زمین معراج قرار گرفتند  

 

چه حالی بود در گرما و کنار شهدا نماز خواندن 

 

چه حالی بود سر روی تابوتها گذاشتن 

  

  

چه حالی بود ضربه به تابوت زدن که آی شهید در میزنم  

 

که آی غریب مادر، غریب خواهر در میزنم .... در وا میکنی؟ 

 

چه حالی بود به رسم آن روزهای شما دوستان را در آغوش کشیدن و های های گریه کردن  

 

چه حالی بود بر تابوتها حرف دل را نگاشتن 

 

چه حالی بود تابوتها را بوسیدن 

 

خدایا چه حالیست با استخوانها خلوت کردن   

 

اما چه افسوسیت از شهدا دور بودن   

 

ما شهدا را دوست داریم اما دروغ نگوییم.... از شهدا دوریم 

 

راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم   

 

و من بازهم بر تابوتهایتان نگاشتم که همرزمانتان غریبند غریبند غریبند، جانبازان غریبند غریبند غریبند  

 

وای از فراموشی لاله ها ...این نبود راه و رسم شهدا  

 

رسم جوانمردی نبود تنها گذاشتن و فراموش کردن یادگاران شهدا  

 

شهدا همین بود که نوای راه و رسم شهدا را دوست دارم آتش به جانم زد.....  

 

از زمین به آسمان معبریست از معراج شهدای خیابان بهشت تهران 

 

و چه بی انتهایند شهیدان که با تمام حقارتمان (امثال بنده) می پذیرندمان که در بزمشان قدمی حتی دنیوی بزنیم  

 

چه حالیست سر بر تابوتها گذاشتن  

  

آی مردان بی ادعا 

 

آی نوجوانان 16 و 17 ساله، غریب کدام مادر چشم به راهید؟  

 

 

پاک ترین ها بهترین ها مخلص ترین هایم آرزوست ....   

  

چه حالیست سر بر تابوتها گذاشتن  

  

آی مردان بی ادعا 

 

اتصال زمین و آسمان در معراج شهدا برپاست 

 

سپاس شهیدان که بر فضایی چنین، راهمان دادید 

 

پذیرشی از این زیباتر و گرمتر نیست 

 

کاش از شما بیاموزیم راه و رسمتان را 

 

راه و رسم شهدا را دوست دارم دوست دارم دوست دارم   

  

یاشهید  

 

 

 

لطفا جهت نظر دادن به قسمت بالای مطلب مراجعه کنید